Search
  • CPRC

ULOGA ORGANA STARATELJSTVA U SLUČAJEVIMA RESOCIJALIZACIJE UČENIKA SREDNJIH ŠKOLA


ULOGA ORGANA STARATELJSTVA U SLUČAJEVIMA RESOCIJALIZACIJE UČENIKA SREDNJIH ŠKOLA




Po modelu realizovanom u Foči gdje se na ovoj radionici razgovaralo o faktorima koji u toku razvoja djeteta utiču na njegovo ponašanje. Posebna pažnja se obraćala na odnose u porodici, jer ti odnosi se itekako reflektuju na djetetov razvoj i njegovo ponašanje u adolescenciji i odraslom dobu. Teme kojima smo se bavili bile su sljedeće: socijalizacija i njeni faktori, afektivno vezivanje, adolescencija i izazovi u njoj. Posebna pažnja se obraćala na socio-emocionalni razvoj djeteta. Sve vrijeme smo u toku razgovora obraćali pažnju na simptomatologiju koja se može na ranom uzrastu prepoznati kod djece u školi, a koja može da bude značajna za prepoznavanje potencijalnih problema u razvoju, koja vode asocijalnim i antisocijalnim ponašanjima. Posebno je potrebno obraditi teme koje se odnose na resocijalizaciju srednjoškolaca koji pokazuju asocijalna ponašanja, napravili smo osvrt na savremeni Organ starateljstva i programe resocijalizacije. S obzirom da je u zaštiti djece Organ starateljstva nezaobilazan faktor govorili smo o primjerima iz prakse u nastojanju da se razumije šira uloga sistema i potrebe uzajamne multisektorske saradnje. Kroz radionice smo proradili i studiju slučaja koja je jedinstvena na regionalnom nivou a ticala se programa resocijalizacije i reintegracije maloljetnog učinioca teškog krivičnog djela – ubistva, te uloge Organa starateljstva sa konkretnim akcijama u podršci u procesu reintegracije koja je provedena uspješno. Nastojali smo da prikažemo važnost društvene odgovornosti i problema predrasuda da se određene osobe trebaju „sklanjati“, te razvijanje svijesti o ulaganju u preventivne programe kako bi se smanjili štetni efekti tercijarne prevencije. Ono što se prepoznalo kao resurs jeste da je grupa ljudi koja su prošla trening prilično koherentna i mlada grupa, koja je veoma zainteresovana za rad i unapređenje rada. U okviru radionice je prezentovana studija slučaja i otvoreno niz dilema da li se u nekim drugim slučajevima moglo takođe raditi kroz određene programe oko čega je postignut širi konsenzus. Preporuke su da se, kada za to postoje razlozi, multisektorski pristupa rješenjima određenih problema i da se koriste svi kapaciteti lokalne zajednice u kojoj žive (sportski klubovi, humanitarne organizacije, nevladine ogranizacije, biblioteke, teretane, kursevi jezika i sl.) a sve kroz prizmu društveno-odgovornog poslovanja koje je veoma prijemčivo i koje treba iskoristiti. Ovakvim modelom se sa optimalnim investiranjem mogu postići maksimalni rezultati u jednoj lokalnoj zajednici.